Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/37943 K.2017/9025

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesinin yanı sıra bu eylemin ısrarla gerçekleştirilmesinin gerekmesi karşısında, sanığın kendine ait araçta iken Ahmet Taner Kışlalı parkı civarında katılanın kızı tarafından görülerek annesine sanığı gördüğünü iletmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen suçu oluşturulan eylemlerinin neler olduğu ve kastının ne suretle müştekinin ısrarla huzur ve sükununu bozmaya yönelik olduğu kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu,

açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası adli para cezasına çevrilmesi,