Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/38019 K.2017/10467

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılanın sınırlı bir çevre ile paylaştığı bilgilerini ele geçirerek çeşitli sitelerde yayma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesinde öngörülen “verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçunu oluşturup, oluşturmayacağı değerlendirilmeden, TCK'nın 123. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Israrın, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsuru olduğu bu sebeple TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b- Savunması alınmadan önce sanığa, CMK'nın 196/2. maddesi gereğince ifadesini esas mahkemesinde vermek isteyip istemediğinin sorulmaması,