Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/39634 K.2017/10732

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın nitelği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A- Sanığın aşamalarda ki beyanında ısrarla gırtlak kanseri olması nedeniyle konuşamadığını belirtmesi, olay tarihine Karayolları 1. Bölge Müdürlüğü'nde Şube Şefi olarak görev yapan Murat Mildan'ın hazırlık aşamasında verdiği 12/07/2010 tarihli beyanında “... yanımıza gelerek konuşamıyordu ve el kol hareketleri yapmaya başladı, personelimize zarar verebileceğini düşünerek Jandarmayı aradım” şeklinde beyanı ve 10/08/2012 tarihli adli tıp raporunda “Sanığın mevcut rahatsızlığı nedeni ile hakaret sözlerini söyleme imkanı olup olmadığı hususunda;

olay anında kişinin ruhsal durumu ve olay anındaki beden aktivitesinin tarafımızca tam bilinemeyeceği nedeni ile görüş bildiremeyeceğimiz, ilgili konuda KBB uzmanından görüş alınarak ve görgü tanıklarının ifadelerine başvurarak karara varılmasının uygun olduğu” hususunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında Kulak Burun Boğaz uzmanından görüş alınmaksızın, hazırlık aşamasında beyanı bulunan Murat Mildan mahkemede tanık olarak dinlenilmeksizin eksik inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın arazisi ile ilgili resmi evraklar getirtilip, gerekirse mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle bir keşif de yapılarak sanığın arazisine Karayolları yetkililerince haksız bir müdahalede bulunulup bulunulmadığı saptanarak, sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

3- Hakaret eyleminin, sanığa ait iş yerinin önünde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin tartışılması,

4- TCK'nın 53/1-b maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, c bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine karar yoksınluğa karar verilmesi,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,