KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/39653 E., 2017/9661 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden zaman aşımı süresi içinde kamu davası açılabileceği öngürülerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarından birisi de ısrar öğesidir. Bazı hareketler yapıları gereği temadiye uygun değildir bu hareketlerin birkez yapılması ile suçun ısrar öğesi oluşmaz ancak bir çok kez tekrarı ile oluşur. Ancak temadiye elverişli hareketler bakımından ise suçun oluşması için birden çok kez tekrarını aramak hükmün konuluş amacı ve korunan hukuki yarara hizmet etmez. Temadiye elverişli hareketler yönünden olgusal bir değerlendirme yaparak hukuka aykırı davranışın kişinin huzur ve sükununu bozacak yoğunluğa yani ısrar boyutuna gelip gelmediği belirlenmelidir.
Yukarıdaki değerlendirmelere göre; suça sürüklenen çocuğun olay tarihi öncesinde ve sonrasında müştekinin evinin balkonuna tırmanarak rahatsız ettiğinin kabul olunduğu olayda, usulüne uygun teşhis işleminin yapılmamış olması, dinlenen tanık ...’in beyanında, olay gününden önceki tarihlerde müştekinin balkonuna çıkan kişinin suça sürüklenen çocuk olduğunu komşulardan duyduğunu ancak bu komşuların ismini hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden katılanın soyut iddiası dışında cezalandırmaya yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu ve suçun ısrar unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/39653, K. 2017/9661, 26 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama