Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/39889 K.2017/12193

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, “babasına ait fırın dükkanın bitişiğinde mağdur ... ile eşine ait bir deponun olduğu, öncesinde kendilerini uyardıkları halde içinde çürümüş meyvelerin olduğu kasaları deponun önüne koydukları, çıkan kokudan rahatsız oldukları, olay günü de kasaların deponun önünde bırakılmasından duyduğu rahatsızlıkla eylemini gerçekleştirdiği” yönündeki savunması, mağdur ...’ın da, aynı olayda sanığa hakaret ettiği kabul edilerek hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK’nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile uygulanma olanağının ortadan kalkması,