Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/40406 K.2017/11273

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 43. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılmış olması karşısında, hüküm fıkrasında “artırım” yerine “indirim” yazılmasının, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun kabulüyle, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın savunmasında, katılandan alacağı olduğunu, ot alırken ve hayvanların otlaması için yer kiralarken katılana kefil olduğunu ancak katılanın borcunu ödememesi nedeniyle alacaklıların kendisini aradığını, defalarca kez katılandan istemesine rağmen borcunu ödemediğini ifade etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Hakaret suçuna ilişkin TCK’nın 43. maddesinin uygulanması sırasında, temel ceza üzerinden hesap edilen miktar kadar artırım yapılması gerekirken, sanığın cezasında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3- Mükerrir sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hüküm içeren ilamının bütünüyle tekerrüre esas alınması,