Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/4096 K.2015/1938

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...’in anlatımlarında sanığın katılana yönelik bir hakaretinden bahsetmemeleri ve katılanın soruşturma aşamasındaki soyut iddialarından başka bir delil bulunmaması karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller kararda açıklanıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Tehdit suçundan kurulan hükümde “sanığın kişilik özellikleri, olumlu tutum ve davranışları ile yeniden suç işlemeyeceği” hususundaki kanaatle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine karşın, hakaret suçundan kurulan hükümde “sanığın kişiliği, ilerde bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması” şeklindeki çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması,

b- Temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması,