Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/41355 K.2017/11732

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK’nın 184/4. maddesindeki, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü ile 23.07.2004 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun geçici ikinci maddesindeki, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, büyükşehir belediye sınırları, İstanbul ve Kocaeli ilinde il mülki sınırıdır.

Diğer büyükşehir belediyelerinde, mevcut valilik binası merkez kabul edilmek ve il mülkî sınırları içinde kalmak şartıyla, nüfusu bir milyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı yirmi kilometre, nüfusu bir milyondan iki milyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı otuz kilometre, nüfusu iki milyondan fazla olan büyükşehirlerde yarıçapı elli kilometre olan dairenin sınırı büyükşehir belediyesinin sınırını oluşturur.” hükmü uyarınca, suça konu taşınmazın, özel imar rejiminde kalıp kalmadığı ile 5216 sayılı Kanun gereğince, büyükşehir belediyesi idari sınırları içerisinde bulunup bulunmadığının araştırılmaması karşısında,

anılan yerin suç tarihi itibariyle büyükşehir belediye sınırları içerisinde ya da 5126 sayılı Kanunun geçici ikinci maddesi kapsamında kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile karar verilmesi,