Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/41357 K.2016/5023

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdur avukatın, hakaret eylemi gerçekleştirilmeden önce, borca ve imzaya itirazda bulunan sanığa, haklarında savcılığa suç duyurusunda bulunacağına dair telefon etmesi ya da mesaj göndermesinin, haksız bir fiil niteliğinde olup olmadığı ve TCK'nın 129/1. maddesinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre;

TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına ilişkin uygulama yönünden; Anayasa Mahkemesi'nin, hükümden sonra 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih 2014/140-2015/85 sayılı kararının dikkate alınması zorunluluğu,