Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/41436 K.2017/11566

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ceza infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığın aşamalarındaki savunmalarında, "sağlık sorunu nedeniyle terlik giyebileceğine dair doktor raporunun bulunmasına rağmen, infaz koruma memuru olan mağdurlar tarafından terlikle dışarıya çıkmasına izin verilmediğini, bunun üzerine iddianamede geçen sözleri söylediğini" beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince belirlenmemesi,

3) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,