KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/42075 E., 2017/3983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- İmar kirliliğine neden olma, 2960 sayılı Yasaya muhalefet
- Hükümler
- Düşme
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanığın, Boğaziçi Bölgesinde izin almadan hafriyat ve kaçak inşaat yaptığı anlaşılmıştır.
5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinde, yapı ruhsatiyesi almadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapma ve yaptırma suç olarak düzenlenmiş, bina kavramı ise 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5. maddesinde tanımlanmış 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 13/d maddesinde, yapılarda kullanma izni verildikten sonra imar mevzuatına aykırı olarak yapılan değişiklik ve eklentiler, yıkılması gereken yapılar olarak tespit edilmiş, aynı Yasanın 18. maddesinde ise anılan maddeye göre yıkılması gereken yapıların sahipleri hakkında hapis cezası öngörülmüştür.
2960 sayılı Yasa kapsamındaki bölgede yapılan izinsiz imalatın, bina niteliğinde olması durumunda; sanığın eylemi, 2960 sayılı Yasanın 18 ve TCK'nın 184/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturacak ve TCK'nın 44. maddesi gereğince sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 184/1. maddesi uyarınca hüküm kurulacak, izinsiz imalat bina niteliğinde değil ise sanığın 2960 sayılı Yasa uyarınca sorumlu tutulması gerekecektir.
Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda sanığın, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı yaptığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde, etkin pişmanlık düzenlemesi içermeyen Boğaziçi Kanununa aykırılıktan hüküm kurulup kurulmayacağı tartışılmadan, TCK' nın 184/5 maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/42075, K. 2017/3983, 10 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama