Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/42320 K.2017/10297

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, CMK’nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca yöntemince sorgusu yapılmadan, akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2-Mağdurlar soruşturma sırasındaki beyanlarında sanığın kendilerini korkuttuğunu beyan etmiş iseler de, yargılama sırasındaki beyanlarında sanığın kendilerine bir şey yapmadığını beyan ettiklerinden mağdurların beyanları arasındaki çelişki giderilerek, akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığa yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın,...nun 325/1 maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasını gerektiğinin gözetilmemesi,