Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/42371 K.2017/13862

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Görgü tanığı bulunmayan olayda, CMK'nın 236/1, 210. maddeleri uyarınca müşteki dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

b)Hakaret oluşturan sözlerin neler olduğu kararda gösterilmeyerek CMK’nın 230/1-c maddesine aykırı davranılması,

c)Hakaret sözlerinin nerede söylendiği tespit edilmeden ve bu yerin ne şekilde aleni olduğu kararda tartışılmadan, iddianamede talep edilmediği halde CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı da verilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

d)TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile uygulanma olanağının ortadan kalkması,