Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43213 K.2017/11183

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 226/3.maddesindeki müstehcenlik suçuna ilişkin düzenlemeye göre, hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi ve suçun TCK’nın 226/3 ve 226/4.maddeleri birlikte ihlal edilerek işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Tekerrüre esas alınan ilamın karar tarihinin 14.11.2006 yerine 14.12.2007 ve karar numarasının ise 2006/413 yerine 2005/413 olarak hatalı gösterilmiş olmasının yerinde düzeltilebileceği,