Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/4331 K.2015/5937

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ile güvenlik görevlisi olan müştekiler arasında aracın kaldırılması hususunda çıkan tartışmada müştekilerin kendilerine hakaret eden sanığın yaraladıkları olayda, sanık hakkında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Duruşmanın bitiminde bildirilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK'nın 125/3-a, 4, 43/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına hükmedildiği ve sanığın sabıkasına esas ilam dikkate alınarak CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde; gerekçeli kararda temel cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün adli para cezası olarak belirtilip CMK'nın 231. maddenin uygulanması ile ilgili bir karar da verilmemek suretiyle çelişkiye yol açılması,