Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43366 K.2017/11923

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK’nın 232. maddesi, yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır.

Somut olayda, mağdurun iddialarının yaralama ve hakaret suçları kapsamında kaldığının, iddianamede de sanığın eylemlerinin yaralama ve hakaret olarak tarif edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin hakaret ve yaralama suçlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmdan ve sanığın eşi olan mağdura karşı kötü muamele olarak kabul edilen başkaca eylemlerin neler olduğu ne şekilde süreklilik gösterdiği denetime olanak verecek biçimde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle kötü muamele suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,