KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/43407 E., 2017/11766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Fuhuş, reşit olmayanla cinsel ilişki
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdurların birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesine rağmen, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... (....) müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve .... hakkında, mağdur ...'a yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizine gelince;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mağdur ...'ın temyiz aşamasında verdiği 11.11.2013 havale tarihli dilekçeyle şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanıkların şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/43407, K. 2017/11766, 25 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama