Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43428 K.2017/12806

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, dosya kapsamında aldırılan adli tıbbi raporlarda katılanların beyanlarını destekler bulguların tarif edilmemesi, katılanların soyut iddiaları dışında sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmaması nedeniye sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK’nın 232. maddesi, yaralama, mala zarar verme, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır. Somut olayda mahkemece sanığın eşi ve çocukları olan katılanlara yönelik eylemlerinin hakaret, tehdit ve darp olarak kabulünden sonra bu eylemlerinin süreklilik gösterdiği gerekçesi ile kötü muamele suçlarından hükümlerin kurulması,