Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43606 K.2017/13160

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve gerekçeli karar başlığında suçun çocukları fuhuşa teşvik olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kolluk tarafından yapılan baskında sanığın evde olmaması ve savunmasında mağdurlarla bir irtibatının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, 08.05.2012 tarihli tutanağı imzalayan polis memurlarının tanık sıfatıyla bilgisine başvurulup, mağdur ...’a, sanık ... usulune uygun olarak teşhis ettirildikten ve mağdurların bulunduğu evin kime ait olduğu araştırılarak yine ihbarda yer alan ..... 16 20 nolu telefon hattının kim adına kayıtlı olduğu tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de,

a- TCK’nın 227/2. maddesi gereğince, hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği ve fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağının, ve de sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eyleminde, ayrıca her mağdur yönünden TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,