Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43705 K.2017/13109

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, aşamalardaki savunmalarında, hacze konu borcun kendisine ait olmadığını, haciz esnasında görevli memurlara buna ilişkin faturalar ve vergi levhasını sunduğunu, asıl borçlunun fırının üzerinde ikamet ettiğini beyan etmesi karşısında, Düzce 4. İcra Müdürlüğünün 2012/714 talimat sayılı dosyası getirtilip, savunmanın doğruluğu araştırıldıktan sonra, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sonuç ceza miktarının “2 yıl 1 ay hapis” yerine “1 yıl 13 ay hapis” olarak belirlenmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,