Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43740 K.2017/12277

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında, sanığın, soruşturma aşamasında, ekip arabası içerisinde dövüldüğüne yönelik savunması ve sanık hakkındaki doktor raporu içeriği karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında direnme suçundan TCK'nın 29. maddesinin, hakaret suçundan TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

Kabule göre;

1) Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

2) Hakaret suçunun aleni bir yer olan adliye kapısından sanık dışarı çıkarıldığında işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,