Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/44225 K.2017/15354

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret suçunun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlendiğinin kabulüne rağmen, TCK'nın 129/2. maddesi yerine aynı Yasanın 129/1. maddesinin tatbiki,

2- Sanığın, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille hakaret edip direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın, katılanların kendisini darp ettiğini savunması, katılanların kademeli güç kullanmasında sınırı aşarak sanığı darp ettiklerinin kabul edilmesi ve hakaret suçunda da TCK'nın 129. maddesinin tatbiki karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre direnme suçunda da haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

5- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, görevi yaptırmamak için direnme suçunda, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasından daha fazla cezaya hükmedilmesi,