Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/44490 K.2017/14983

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın, temyize gelmeyen diğer sanık ...’nın kullandığı araç ile müşteki jandarma görevlileri tarafından trafik kontrolünden kaçtıkları, daha sonra kovalamaca esnasında yakalandıkları, işlem yapılmak üzere kimlik istendiği esnada sanığın, “bizi neden kovalıyorsunuz şerefsizler, biz PKK mıyız yoksa Hizbullah mı.

Doğuda PKK size taş atıyor birşey yapamıyorsunuz burada bizimle uğraşıyorsunuz” şeklinde sözler söylediği, ardından müşteki jandarma görevlileri tarafından yapılan işlemler sırasında müştekilere hitaben “bana burada işlem yapamazsınız, kendimi Mut Askerlik Şubesinin önünde yakarım, şimdi herkesi ayağa kaldıracağım, 8 Milletvekili ayağa kalksın, eğer size 100 TL para verseydik bizi bırakırdınız” şeklinde ifadeler kullandığının kabul edildiği yargılamaya konu olayda, sanığın kullandığı sözcüklerin görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturmadığı,

bu suretle somut olayda sanığın hangi eylemleri gerçekleştirdiğinin kabul edildiği, bunların ne surette direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarına vücut verdiği, hangi kanıtlara dayanılarak hüküm kurulduğu tartışılıp gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,