Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/44495 K.2017/15618

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Her ne kadar sanığın, diğer sanıklarla birlikte katılan infaz koruma memurlarına saldırarak ve ayrıca elleriyle vurup dışarıda görüşürüz şeklinde tehdit etmek suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilmiş ise de, olay tutanağında sanığın eylemine dair herhangi bir açıklama olmadığı gibi, katılanların aşamalarda sanığın ne şekilde direnme gösterdiğine dair açıklayıcı bir beyanlarının bulunmadığı, yalnızca diğer sanıklardan ...’le birlikte taşkınlık yaptıkları için nizamiye dışına çıkarıldıklarının ve jandarma tarafından kontrol altına alındığının aktarıldığı gözetildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu CMK’nın 230/1-b maddesi uyarınca karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Katılanların anlatımlarına göre somut olay sırasında bıçakla saldıran ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...’un sonradan olaya müdahil olduğunun belirtilmesi dolayısıyla, dosya kapsamında, olaydan önce veya olayın gelişimi sırasında atılı suçun silahla gerçekleştirilmesi veya silahla gerçekleştirilmekte olan eyleme katılma yönünde bir iştirak iradesi olduğu tespit edilmeden, TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanması,

b- Önceden engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın tekrar suç işlemeyeceği kanaati nedeniyle cezasının ertelenmesi ve 6545 sayılı yasa ile CMK’nın 231/8.maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “kasıtlı suçtan sabıkalarının bulunması nedeniyle, koşulları oluşmadığından” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi,