Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5447 K.2015/5907

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılanın yanında çalışırken hiç bir ücret ve yan hakları ödenmeden işten çıkarıldığını savunması karşısında, sanık ve katılan arasındaki hukuki ilişki araştırılarak, hakaret suçu yönünden tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle cezada indirim yapılması olanağı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, taraflar arasındaki borç ilişkisi nedeniyle ceza verilmemesi suretiyle hakkaniyet ölçülerinin zedelenmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi yerine, “sanık hakkında ceza verilmekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,