Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5705 K.2015/6211

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-EÜAŞ'a ait ...Termik Santralinde işçi olarak çalışan sanığın, aynı yerde güvenlik görevlisi olarak çalışan mağdurlarla, işyerinden çıkmasına izin verilmemesi üzerine çıkan tartışmada onlara hakaret edip yaraladığının kabul edildiği olayda, özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup,

anılan Kanunun 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, mağdurların bu koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca mağdurlar özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasalar bile çalıştıkları işyeri ve hukuki statülerine göre TCK'nın 6/c. maddesi kapsamında kamu görevlisi olup olmadıkları araştırılarak hüküm kurulması,

2-Sanığın yaralama suçunda kullandığı dal parçasının nitelikleri belirlenmeden ya da silah niteliğinde olduğunun hangi delillere göre kabul edildiği gösterilmeden TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanması,

3-Sanığın, işyerinden erken ayrılmak için gerekli prosedüre uygun izin belgesi aldığını ve bu belgeyi görevli olan mağdurlara ibraz etmesine karşın çıkışına izin verilmediğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve savunma üzerinde durularak hakaret suçu yönünden TCK'nın 129, yaralama suçları yönünden de anılan kanunun 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Kabule göre de,

a-Hakaret suçunda mükerrir sanık hakkında TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak tercih edilen hapis cezasının anılan kanunun 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-Hakaret suçunda 1 yıl 2 ay ceza üzerinden 1/6 oranında takdiri indirim yapıldığında 11 ay 20 gün yerine, 11 ay 24 gün ceza verilip bu miktar üzerinden adli para cezasına çevrilerek fazla ceza tayini,

c-Hakaret suçunda sonuç ceza olarak adli para cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması,