Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5859 K.2015/13840

Çal Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2013 tarihli ve 2013/125 (E) ve 2013/213 (K) sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10/04/2014 gün ve 114205 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 327/1. maddesinde yeralan "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkûm edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran yargılama sürecinde düzenlenen davetiye ve dosya giderlerinin sanığın kusurundan kaynaklanan giderlerden olmadığı cihetle, yargılama giderlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret ve yaralama suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, düşme kararına rağmen yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi nedeniyle, temyiz edilmeksizin kesinleşen karara ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi karşısında yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

CMK'nın 325/1 ve 2. maddelerinde: “Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. ; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.” hükümleri düzenlenmiştir. İncelenen dosyada; şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi karşısında, CMK'nın 325. maddesi uyarınca yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.