Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5920 K.2015/9204

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

1- Sanıklara yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, tercih edilen seçenek hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanıklar Ş.. K.., V.. K..'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların kendisine hitaben söylediği “seni de aracını da yakarız, seni burada çalıştırmayız” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1 fıkrasının 1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 117/1, 119/1-c gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabule görede, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, tercih edilen seçenek hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,