KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/625 E., 2015/536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılan ve tanık ...’ın aşamalardaki tutarlı anlatımları, katılana ait iletişimin tespiti kayıtları ile 19.06.2009 tarihli tutanağa göre, sanığın katılanı telefonla arayarak tehdit ettiğinin sabit olmasına karşın, katılanın soyut iddiası dışında cezalandırmaya yeterli ve sanığın savunmasının aksine delil elde edilemediği biçimindeki yerinde olmayan gerekçe ile tehdit suçundan beraat hükmü kurulması,
2- 18.06.2010 tarihli celsenin 3 numaralı ara kararında dinlenilmesine karar verilen tanık ... dinlenilmeden ya da dinlenilmesinden vazgeçildiğine dair bir karar da verilmeden, soruşturma evresinde verdiği beyanının hükme esas alınması,
3- Sanığın suç tarihinden önce sabıkasız olduğunun anlaşılması, hakaret suçunda giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, “katılanın zararı karşılanmadığından ve şikâyetçi olduğundan" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4- TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun hapis veya adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi karşısında, sanık hakkında hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/625, K. 2015/536, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama