Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/6363 K.2015/4546

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın sarf ettiği hakaret sözlerinin, aynı olay kapsamında, aynı zaman dilimi içerisinde ve her iki mağduru da hedef aldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirlenen temel cezanın, TCK'nın 43/2. maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden, katılanlara yönelik ayrı ayrı hakaret suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğu şeklindeki gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi karşısında, hakaret suçu nedeniyle maddi zararın oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesine karşın, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan, "mağdurun zararının giderilmediği ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki çelişkili ve yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Temel cezanın, doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,