Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/6508 K.2015/2525

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Taksi şoförü olan sanığın, para üstünü katılanın kayınpederi olan tanık ...’a iade ettiği sırada, katılanın “alma baba, sadakam olsun” sözüne karşılık “senin sadakana ihtiyacım yok, senin gibi kırk kişiye bakarım” şeklindeki sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza vermekten vazgeçilmesine şeklinde hükmü kurulması,

2- Kabule göre, TCK’nın 129/1. maddesi gereğince hakaretin haksız bir fiile karşı işlenmesi halinde CMK’nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken, “ceza vermek vazgeçilmesine” kararı verilmesi,