Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/6843 K.2016/9407

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hakaret eylemini birden fazla katılana karşı aynı zamanda gerçekleştirmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan, ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi, 3- TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının hapis cezasına hükmolunan her bir suç için ayrı ayrı uygulanmaması,