Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/7076 K.2017/6883

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, olaya ilişkin kamera görüntülerinin ve tüm dosya kapsamının bir bütün halinde incelenmesi sonucunda, sanık ...'un yaralama eylemine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda, öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret suçuna ilişkin TCK'nın 129/2 ve CMK’nın 223/4-b maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza tertibine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi,

2- Sanığın yaralama eylemini meşru müdafaa sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince “beraat” yerine, “ceza tertibine yer olmadığına” karar verilmesi,