Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/7339 K.2015/12233

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, karakolda polis memuruna hakaret eylemiyle ilgili olarak, “önce katılan polis memurunun nezarethanede bulunan kardeşine küfür ettiğini, kendisinin de buna tepki gösterdiğini” savunması, katılan ve tanık polis memurlarının da sanığın, “neden kardeşime küfür ediyorsun?” deyip ardından da katılana hakaret ettiğini anlatmaları, sanığın soruşturma aşamasından itibaren sürekli biçimde karakolun kamera kayıtlarının incelenmesini talep etmesi, ancak bu talebin soruşturma aşamasında hiç dikkate alınmadığı gibi, kovuşturma aşamasında da mahkeme tarafından olayın üzerinden 1 yıl 6 ay geçtikten sonra kabul edilerek işleme konulması,

Emniyet Müdürlüğünün ise ilgili kayıtların 30 günlük bekleme süresi dolduğundan silindiğini bildirmesi, mahkemece sanığın hakaretin karşılıklı olduğuna ilişkin savunmasına itibar edilmeden, kendisi de katılan gibi polis memuru olan tanığın anlatımına üstünlük tanınarak hüküm kurulması karşısında, sanığın iyiniyetli biçimde soruşturmanın başından itibaren incelenmesini istediği kamera kayıtlarının silinmesinden ve bu yönüyle suçun esasına etkili, teknik, objektif bir delilin kaybedilmesinden sorumlu tutulamayacağı,

dolayısıyla yetkili makamların etkin bir soruşturma yapmamalarından kaynaklanan eksikliğe ilişkin sorumluluğun sanığa yüklenemeyeceği dikkate alınarak, sanığın savunmasına üstünlük tanınıp hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,