Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/8040 K.2015/9416

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarında temel cezanın belirlenmesi sırasında, sanığın suç işleme biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu dikkate alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla tebliğnamede hapis cezasının neden seçildiğine ilişkin yeterli gerekçe gösterilmediği şeklindeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmasında, müştekilerin, kardeşleri olan B.. G.. ve F.. G.. ile tartıştıklarını, olayı duyması üzerine karakola gittiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin temel cezanın belirlenmesi sırasında, alt sınırdan ayrılmak için bir neden görülmediğinin belirtilmesine karşın, TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca belirlenen cezada, alt sınırın 1 ay hapis cezası olduğu gözetilmeksizin, gerekçeye aykırı olarak 3 ay hapis cezasına hükmolunması nedeniyle fazla cezaya tayin edilmesi,

3- TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,