KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/8541 E., 2015/12886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın dosyaya sunduğu 09.10.2012 havale tarihli dilekçesinde, Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/854 Esas sayılı dosyasında kendisinde “bipolar bozukluk” tespit edildiğini bildirmesi karşısında, sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
b) Kabule göre de,
Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, aynı dosyada hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde “verilen hapis cezasına seçenek yaptırım uygulanmış olmakla şartları oluşmadığından” şeklindeki gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/8541, K. 2015/12886, 8 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama