Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/8557 K.2015/11186

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın, çocukların büfelerden alıp kullandıkları, tehlikeli özelliği bulunan ve halk arasında “çat-pat” adı ile bilinen patlayıcı maddeyi, büfe işleten kişiye sattığı esnada sanık tarafından uyarılarak şikayet edileceği söylenmesine rağmen büfeciye verdiği, sanık tarafından polise ihbar edildiğinde ise paketleri geri alıp aracına koyduğu, ancak polisler geldiğinde sanığa yönelik kayıtsız davranışlarına devam ederek,

kendisine adını soran ve tepki gösteren sanığa “sanane lan” şeklinde söz söylediğinin kabul edilmesi ve patlayıcı madde bulundurma eyleminden ötürü katılana idari yaptırım uygulandığının da anlaşılması karşısında, katılanın aracında bulundurup ticaretini yaptığı maddenin, özellikle çocuklar için toplumsal tehlike arzetmesi ve sanığın kendi çocuğunun da bu tehlikeli maddeden alma olasılığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin aynı zamanda, katılanın haksız fiiline tepki olarak da gerçekleştirildiği gözetilerek,

sanık hakkında, TCK'nın 129/1. maddesinin tatbiki suretiyle, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas kabul edilen ilamının infazının üzerinden, 3 yıllık sürenin geçmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b-Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, hakaret suçunun seçimlik yaptırımlarından hangisinin tercih edileceğinin, gerekçesiyle açıklanıp hüküm kurulması zorunluluğu,