Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/8620 K.2018/10306

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, başlangıçtaki şikayette hakaret içeren ifadeye yer verilmemesi ve mağdur tanığının da olay yerinde bulunduğu kabul ettiği diğer tanığın hakaret içeren ifadenin söylenmesi durumunda duyabilecek konumda olduğunu ve duyması halinde irkileceğinin belirtmesi şeklindeki her iki tanık beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilememesi nedeniyle, oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Uygulamaya göre de; TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki ‘’fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi’’ çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, ‘’suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği ye ve zaman, kasta dayalı kusurun ağırlığı, failin amaç ve saiki’’ gibi maddedeki bazı ibareler tekrarlanarak temel cezanın ve aynı Kanunun 52/2. maddesine de aykırı olarak, aylık gelirinin 3000 TL olduğunu belirten sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri de somut olarak açıklanmadan, günlük adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,