Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/872 K.2015/2803

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, “... tipi cezaevinde olan bir tanıdığım ziyaretçi listesine ismimi yazdırmış, bunu sildirmek için adliyeye gittiğimde avukatım olan ... bu işi nasıl halledebilirim diye sordum, çok basit ben hallederim dedi ve daha sonra beni arayıp tamam sildirdim diyerek, cezaevi harcı ödediğini belirterek 165 TL istedi, araştırmalarım sonucunda para yatırılmadığını öğrendim” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,