Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/9034 K.2015/6786

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; Sanığın, katılanlar ve müştekilere yönelik, 09.11.2012 tarihinde cezaevi ring aracı içerisinde ve 25.01.2013 tarihinde bu olay kapsamında getirildiği Cumhuriyet Savcılığında ifadesi sırasında yine katılan ve müştekilere, gıyaplarında yeni bir hakaret eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle tebliğnamedeki bir cezaya hükmedilerek 43. maddenin uygulanması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek,

Sanık hakkında, birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içeren hükümlülüğün infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği anlaşılarak, yapılan incelemede:

1- Sanığa yükletilen 09.11.2012 tarihindeki hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık F.. K..’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- 25.01.2013 tarihinde işlenen hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret eylemini, Cumhuriyet Savcısının odasında ifade verirken gerçekleştirmesi karşısında, aleniyet unsurunun olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK’nın 125/4 maddesinin uygulanması,