KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/917 E., 2015/618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
TCK'nın 125/3-a ve 43. maddeleri uyarınca tayin edilen “1 yıl 3 ay” hapis cezasının aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında “1 yıl 15 gün” yerine yazılı şekilde “1 yıl hapis” şeklinde eksik cezaya hükmedilmiş ve sanığın, polis karakolunun giriş kısmında bulunduğu esnada hakaret sözlerini sarfettiği açıklanmasına rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından,
1- Hakaret suçuna ilişkin olarak, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Tehdit suçundan kurulan hükümde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında 30 gün yerine 31 güne ulaşılması ve parasal karşılığın bu miktar üzerinden tayin edilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/917, K. 2015/618, 27 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama