KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/96 E., 2015/47 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Göçmen kaçakçılığı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
A- Malen sorumlu ...'un müsadere hükmüne yönelik temyiz isteği yönünden;
Eyleme, yükletilen suça ve müsadere hükmüne yönelik malen sorumlu ...'un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B- O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteklerine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 79/1. maddesine 6008 sayılı Kanunla eklenen "suç teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur" cümlesinin suç tarihinde yürürlükte olduğu nazara alındığında sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden TCK'nın 35. maddesi ile cezada indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
2-Kabule göre de, sanık hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirilmesi ile 2 yıl 3 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
3- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, sanığın adli sicil özetinde yer alan suçlarının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve anılan eylemlerin suç olmaktan çıkartılıp çıkartılmadığı araştırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gözetilerek;
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/96, K. 2015/47, 31 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama