Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/9830 K.2015/11132

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın savunmasında, muayene için götürüldüğü poliklinik önünde, kısmi felç geçirmesi nedeniyle ayakta durmakta zorlandığını ve bu nedenle oturmak istediğini ancak katılan jandarma görevlilerinin müsaade etmediğini ileri sürmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ile tekerrüre esas kabul edilen ve adli sicil kaydında görünmeyen Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/95 Esas sayılı ilamının kesinleşme ve infaz şerhli onaylı örneği dosyaya getirtilmeden karar verilmesi,