Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/10251 K.2018/9843

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda, atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılan ... ve tanıklar tarafından daha önce darp edildiğini, kendisinin haftalık alışveriş listesine taleplerini yazdırdıklarını, katılan ile tanıklar hakkında şikayetçi olduğunu, aralarında husumet bulunduğunu, kendisine iftira atıldığını belirtmiş olması karşısında, sanığın bu iddialarının araştırılarak katılan ve dosya kapsamında dinlenen tanıklar hakkında sanığa yönelik eylemleri nedeniyle açılmış bir dava, adli veya idari bir soruşturmanın bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Memura hakaret suçuna ilişkin, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan TCK'nın 43/2 maddesi uyarınca sanığın cezasında arttırım yapılmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

c- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,