Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/10555 K.2018/7700

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Olay tutanağı, mağdurların aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın polis memurlarından yalnız ...’e yönelik atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, eksik inceleme ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle suçun birden fazla görevliye karşı işlendiği kabul edilerek, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında kurulan hükümde, uygulama maddesi gösterilmesine karşın, kanun maddesinin hangi fıkrasının uygulandığının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması

b- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,