KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/10714 E., 2018/9812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını ihlal etme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığa iddianamede gösterilmeyen ve kabule göre uygulanması gereken TCK'nın 116/4 maddesinden ek savunma verilmemesi suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması ve konut dokunulmazlığın ihlâli suçunun, gece vakti işlendiği kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK'nın 116/3. maddesi olarak gösterilmesi,
2- TCK'nın 116/4. maddesine göre konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü için, konuta, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan zaman diliminden sonra girilmelidir.
Suç tarihi olan 13/01/2014 tarihinde katılanın evinin bulunduğu Kayseri İlinde güneşin batış saatinin 16.42 olması, dosyada mevcut “Görgü ve tespit tutanağı”nın içeriğine göre haber merkezinin 17:55 sıralarında kavga ihbarını bildirmesi üzerine polis memurlarının olay yerine gittiğinin anlaşılması karşısında; suç saatinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre, sanığın eyleminin gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- TCK'nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2007 tarih ve 2006/639-2007/644 E-K sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı verilmiş daha ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/10714, K. 2018/9812, 20 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama