KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/11119 E., 2018/7738 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
500 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanık ...’ın fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık hakkında hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilmemesinin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1- Fuhuş suçunda; uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 272/2. maddesi yerine “1272/.” şeklinde gösterilmesi,
2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı, sanık ...’ın n temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, hükümde uygulanan kanun maddesi olarak “TCK’nun 1272/.” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 272/2” ibaresinin eklenmesi ve “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın” karardan çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın kovuşturma aşamasında talimatla alınan savunmasında.
Adana iline hiç gitmediğini, iddianameye konu olayla hiç ilgisinin olmadığını, kimlik bilgilerinin kullanılmış olabileceğini, 1994 yılından bu yana Torbalı İlçesinde ikamet ettiğini, 2004 yılından bu yana da Torbalı Belediyesinde çalıştığını savunması, temyiz dilekçesinde de bu savunmaya ilişkin çalışma kayıtlarını gösterir belge ibraz etmesi karşısında, sanığın savunmasının doğruluğunu tespit için, sanığın teşhis amacı ile usulüne uygun fotoğraflarının temini ile ilgililere teşhisinin yaptırılması, soruşturma aşamasında fizik kimliğinin tespiti amacı ile işlem yapıldı ise bu tespitler kapsamında karşılaştırma yaptırılması,
gerektiğinde soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifade tutanağı altındaki imza kullanılıp imza incelemesi de yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1- Fuhuş suçunda; uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 272/2. maddesi yerine “1272/.” şeklinde gösterilmesi,
2- Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümde, hapis cezasının yanında, TCK’nın 227/2. maddesi uyarınca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/11119, K. 2018/7738, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama