Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/11225 K.2018/8472

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müşteki ...'ın 21.12.2012 tarihinde savcı huzurunda ve 19.10.2012 tarihinde kollukta alınan beyanları arasında, tanık ...'ın kovuşturma aşamasında ve savcı huzurundaki anlatımları ile 19.10.2012 tarihinde kollukta alınan beyanı arasında çelişkili olması karşısında, anlatımlar arasındaki çelişki giderilmeden, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan sanığın eyleminin fuhuş suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanıklar hakkında TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca temel ceza tayin edildiği halde hükümde ve gerekçeli karar başlığında suç adının “çocuğu fuhuşa teşvik etmek” şeklinde yanlış yazılması,

3- Kabule göre ise; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,