Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/11245 K.2018/8132

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve yokluğunda karar verilen sanığa doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek, dosya görüşüldü, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması için engel bir mahkumiyet hükmünün olmaması ve 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8.maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhe olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi ve sanık hakkında tehdit suçundan verilen cezaların “Sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemekten çekineceği” kanaatiyle ertelenmeleri karşısında,

“CMK.nın 231/8 maddesi uyarınca sanığın sabıkasında bir başka mahkemece verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,