KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/1140 E., 2018/990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
235 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Davaya konu binanın yapıldığı yerin belediye sınırı ve mücavir alan içerisinde, imar planı dışında kaldığının belirtilmesi ve TCK'nın 184/4. maddesinin ''3. fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacak olması karşısında, suça konu yapının belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra ve mücavir alanda kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı da gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; sanık hakkında 07/02/2014 tarihinde açılan davada, 11/11/2013 tarihli ilk tutanaktan sonra inşaata devam edildiğinin 06/12/2013 tarihli tutanakla tespit edilmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği dikkate alınmadan, eksik cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/1140, K. 2018/990, 5 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama